Dag 10 - Sahambavy

<p>Heerlijk geslapen, eindelijk weer een redelijk bed. De wekker ging op tijd want tijdens het eten gisteravond hadden we begrepen dat de rondleiding over de theeplantages om 8 uur begonnen. Om 7 uur dus aan het ontbijt en om kwart voor 8 lopend richting de thee. Onderweg kwamen wat jongens tegen die kaarten hadden gemaakt, 2000 ariary per stuk. Precies de prijs van een schoolschrift die ze daar dan van zouden kopen. Of we er dan van alledrie de jongens eentje wilde aanschaffen. Dat hebben we maar gedaan, het zijn ook mooie kaarten. Ze wilden ons ook wel even naar de ingang van de theeplantage lopen. Eenmaal daar kregen we eerst een rondleiding door de fabriek. Veel overeenkomsten met zaadschoning. De blaadjes worden eerst gedroogd, daarna vermalen vervolgens wordt het restafval, zoals stokjes, eruit geschoond met statische rollen. Als laatste wordt de thee gesorteerd op fijnheid. De meest fijne thee is het sterktst (voor Engelsen). 20% van de thee is voor binnenlands gebruik, 80% wordt naar mombassa, kenia geëxporteerd. Daar is de grootste theeveiling ter wereld en wordt door alle grote theemengers (pickwick, lipton) hun grondstoffen ingekocht. Na de rondleiding mochten we nog proeven en hebben we wat verschillende zakjes gekocht. Die zat verpakt in zakjes die door de schoolkinderen waren geborduurd. Het geld komt ten goede aan schriften en pennen voor de lokale school. We vertelden trots dat we net ook al kaarten hadden gekocht. Helaas vertelde de vrouw die de rondleiding gaf ons dat de jongens die die kaarten verkopen helemaal niet op school zitten, en ze het geld gebruiken om bier mee te kopen. Na het proeven mochten we vrij over de plantage lopen, erg mooi zo tussen de heuvels al die theeplanten, maar je moet wel goed opletten dat je de weg niet kwijtraakt, want de plantge is 345 ha groot. Het hotel ligt aan een meer en we hebben rond de middag nog even een rondje gelopen om op een leuk plekje onze ananas op te eten. We kwamen weer diezelfde jongens tegen, maar toen hebben we maar niets meer bij  ze gekocht. Net buiten het hotel waren wat kinderen aan het spelen die we op de foto hebben gezet, die kinderen werden helemaal wild toen ze zichzelf op het schermpje zagen, dat hadden ze blijkbaar nog nooit gezien. Anke had wat van de elastieken armbandjes gehaald die we van Linda hadden meegekregen, het uitdelen was alleen niet makkelijk, het was een heel gevecht wie er nu wel een had en wie niet. Na het eten weer op tijd naar bed, want morgen gaan we weer vroeg met een lange rit terug naar Antsirabe, naar Madalief.